Jaja z podłogi: czynnik oświetlenia, który większość hodowców niosek pomija

Jeśli zarządzasz fermą niosek, znasz to uczucie frustracji. Wchodzisz w porze zbioru i widzisz je: jaja na podłodze, z dala od gniazd, narażone już na zabrudzenie lub pęknięcie. Jaja leżące na podłodze to jeden z najbardziej uporczywych i kosztownych problemów w komercyjnej produkcji jaj, a często traktuje się je jako kwestię związaną z zarządzaniem lub genetyką.

Warto jednak wziąć pod uwagę, że w wielu przypadkach przyczyną może być oświetlenie.

Dlaczego kury znoszą jaja na podłogę?

Kury nie wybierają przypadkowo miejsc z dala od gniazd. Kierują się instynktem. W naturze kury nioski szukają ciemniejszych, osłoniętych miejsc do składania jaj. W kurniku, jeśli oświetlenie nie wyróżnia wyraźnie obszaru gniazdowania jako najbardziej atrakcyjnego miejsca do składania jaj, kury same znajdą sobie alternatywne rozwiązania.

Kilka czynników związanych z oświetleniem ma bezpośredni wpływ na to, gdzie kury decydują się złożyć jaja.

Gradienty natężenia światła mają większe znaczenie, niż zdaje sobie sprawę większość hodowców. Podczas gniazdowania kury są przyciągane do obszarów o niższym natężeniu światła. Jeśli natężenie światła w gniazdach jest zbyt wysokie lub natężenie światła w systemie lub na podłodze jest zbyt niskie, kury będą składać jaja w ciemniejszych miejscach, a nie w gniazdach. Obszar gniazdowy powinien być postrzegany jako osłonięta strefa o niższym natężeniu światła w obrębie kurnika.

Nierównomierny rozkład światła powoduje powstawanie niezamierzonych obszarów o zwiększonej jasności. Gdy poziom oświetlenia na podłodze kurnika znacznie się różni, jasne plamy stają się miejscami, których kury unikają podczas odpoczynku i gniazdowania. Zamiast tego gromadzą się w strefach o słabszym oświetleniu, a jeśli strefy te znajdują się na podłodze, a nie w pobliżu gniazd, jaja będą składane na podłodze.
Jest to szczególnie częste w systemach wolnowybiegowych, gdzie rozkład światła pod poziomami klatek jest nierównomierny. System BUBO został opracowany specjalnie w celu rozwiązania tego problemu: jego konstrukcja zapewnia optymalny rozkład światła zarówno wewnątrz systemu, jak i pod nim, eliminując ciemne plamy, które skłaniają kury do znoszenia jaj na podłogę.

Widmo i oddawanie barw wpływają na to, jak kury postrzegają swoje otoczenie.

Drób widzi znacznie więcej kolorów niż my, co oznacza, że kury postrzegają swoje otoczenie zupełnie inaczej niż my. Oświetlenie, które nie uwzględnia ptasiego spektrum widzenia, może sprawiać, że budki lęgowe wydają się nieprzyjemne, nawet jeśli dla ludzkiego oka wydają się całkowicie odpowiednie.

Również czas włączania światła ma znaczenie

Oprócz fizycznego rozkładu światła bezpośredni wpływ na zachowania lęgowe ma stosowany program fotoperiodyczny. Jeśli rano światła zapalą się zbyt gwałtownie, kury gotowe do zniesienia jaj usiądą tam, gdzie akurat się w danej chwili znajdują, w tym wewnątrz systemu lub na podłodze.

Stopniowe, kontrolowane włączanie światła – nazywane czasem symulacją świtu – daje kury czas na przemieszczenie się do obszaru gniazdowania, zanim potrzeba zniesienia jaja stanie się pilna. Jest to prosta zmiana programu, która może znacząco zmniejszyć odsetek jaj zniesionych na podłodze w wielu stadach. System CORAX umożliwia pełną symulację światła dziennego z płynną regulacją jasności w zakresie od 0 do 100%, co ułatwia wprowadzanie stopniowych zmian dostosowanych do naturalnych zachowań stada, a nie działających wbrew nim.

Ponadto kontrolowane i stopniowe włączanie światła zmniejsza obciążenie gniazd. Kury, które reagują na minimalne natężenie światła, udają się do gniazd wcześniej, podczas gdy kury reagujące na silniejsze światło udają się do gniazd później. W rezultacie wizyty w gniazdach są lepiej rozłożone w ciągu poranka.